
Millennials drinken geen bier meer. Gen Z neemt de telefoon niet op. Babyboomers lezen nog kranten.
Klinkt bekend?
Die clichés blijven plakken omdat ze makkelijk zijn. Of ze kloppen, doet er minder toe. Marketeers zijn dol op generatielabels omdat ze netjes zijn, eenvoudig, en omdat ze presentaties verkopen.
Maar de waarheid is dat generaties niet bestaan.
Waar het idee vandaan komt
Dat historische ervaringen onze houding vormen, schreef socioloog Karl Mannheim al in 1928. Slimme man. Alleen hebben marketeers zijn idee in nette doosjes geperst.
Strauss en Howe gaven ons het gedenkwaardige label millennial, en meeslepende verhalen over generatiecycli. Hun aanpak? Meer vertelkunst dan wetenschap.
Een beetje opzoekwerk volstaat om te zien hoe willekeurig die grenzen zijn. Millennials geboren tussen 1980 en 2000, of was het 1981 tot 1996? Dat hangt ervan af aan wie je iets wil verkopen.
Labels zeggen weinig over gedrag
Studies tonen keer op keer dat levensfases veel betrouwbaarder zijn: een huis kopen, kinderen krijgen, met pensioen gaan. Die sturen je keuzes meer dan de televisieprogramma's die je als kind zag.
Het idee dat iedereen die in hetzelfde tijdvak geboren is hetzelfde denkt, is dan ook absurd. Een millennial in een Europese hoofdstad heeft ongeveer evenveel gemeen met een millennial op het Spaanse platteland als ik met een start-upoprichter in een hoodie. We passen ons allebei snel aan, alleen vanuit een andere hoek van de tijdlijn.
Gedrag boven geboortejaar
Echte marketing gaat over gedrag. Generaties zijn pakkend, zeker. Maar je doelgroep verdient beter dan pakkend.
Laat die labels dus vallen. Kijk naar waarden, levensfases en wat mensen echt doen. Dat is zinvoller, juister, en eerlijk gezegd ook respectvoller tegenover de mensen die je wil bereiken.